Πέρα από την οθόνη: Γιατί η ψηφιακή ένταξη είναι κάτι περισσότερο από έναν φορητό υπολογιστή

Όταν μιλάμε για τη γεφύρωση του ψηφιακού χάσματος, η συζήτηση συνήθως ξεκινά και συχνά τελειώνει στον εξοπλισμό. Τείνουμε να μετράμε την πρόοδο με βάση το πόσα tablet διανέμονται ή πόσο γρήγορο είναι το Wi-Fi στην τάξη. Όμως, όπως επισημαίνει το έργο In-DigiT (Inclusive and Responsible Digitalisation in Training), ένας φορητός υπολογιστής από μόνος του δεν λύνει τα πάντα. Χωρίς τη σωστή προσέγγιση, η τεχνολογία μπορεί να δημιουργήσει νέα εμπόδια αντί να άρει τα παλιά. 

Η πραγματική ψηφιακή ένταξη δεν αφορά μόνο την κατοχή μιας συσκευής. Αφορά τη δημιουργία ευκαιριών για όλους. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται να εστιάσουμε σε δύο βασικά χαρακτηριστικά του έργου In-DigiT: τη συμπερίληψη και την ενδυνάμωση. 

1. Προσβασιμότητα: η διαφορά ανάμεσα στην είσοδο και τη συμμετοχή 

Η ψηφιακή ένταξη ξεκινά από την προσβασιμότητα, η οποία αποτελεί μέρος της συμπεριληπτικότητας. Αν μια πλατφόρμα κατάρτισης δεν είναι συμβατή με προγράμματα ανάγνωσης οθόνης για εκπαιδευόμενους με προβλήματα όρασης, ή αν το περιβάλλον της είναι τόσο φορτωμένο που δυσκολεύει ένα άτομο με νευροδιαφορετικότητα, τότε αυτός ο εκπαιδευόμενος αποκλείεται, όσο ακριβός κι αν είναι ο φορητός υπολογιστής του. 

Το να είναι κάτι συμπεριληπτικό σημαίνει να σχεδιάζεται για ανθρώπους που συχνά παραβλέπονται. Αυτό σημαίνει εστίαση στα εξής: 

• Καθολικός σχεδιασμός: εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όλους, ανεξάρτητα από τις σωματικές ή γνωστικές τους ικανότητες. 

• Απλός και κατανοητός σχεδιασμός: εύχρηστες διατάξεις που δεν απαιτούν ειδικές τεχνικές δεξιότητες για την πλοήγηση. 

• Γλώσσα και γραμματισμός: αναγνώριση ότι, για πολλούς ανθρώπους, οι τεχνολογικοί όροι είναι ανοίκειοι και δύσκολο να γίνουν κατανοητοί. 

2. Ψηφιακός γραμματισμός: ενδυνάμωση όλων των γενεών 

Η διάσταση της ενδυνάμωσης στο πλαίσιο του In-DigiT δείχνει ότι η τεχνολογία πρέπει να υποστηρίζει κάθε άνθρωπο. Αυτό όμως είναι δυνατό μόνο όταν οι άνθρωποι διαθέτουν τις δεξιότητες για να τη χρησιμοποιούν. 

Συχνά θεωρούμε λανθασμένα ότι όσοι μεγάλωσαν με την τεχνολογία γνωρίζουν τα πάντα γι’ αυτήν, ενώ οι μεγαλύτερες γενιές μένουν πάντα πίσω. Στην πραγματικότητα, και οι δύο ομάδες αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Ένας νεαρός σπουδαστής μπορεί να χρησιμοποιεί άνετα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά να δυσκολεύεται να κρίνει αν μια πηγή είναι αξιόπιστη. Ένας μεγαλύτερος εργαζόμενος μπορεί να έχει σημαντικές δεξιότητες, αλλά να αισθάνεται αβέβαιος όταν αλλάζει το λογισμικό. Η ψηφιακή ένταξη σημαίνει συνεχή υποστήριξη για όλες τις ηλικίες, με έμφαση στην κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των εργαλείων και όχι μόνο στο πού πρέπει να κάνει κανείς κλικ. 

3. Λιτά και προσιτά εργαλεία για δίκαιη πρόσβαση 

Για να ενδυναμώνουν πραγματικά τους πάντες, τα ψηφιακά εργαλεία πρέπει να είναι απλά και οικονομικά προσιτά. Αν μια εκπαιδευτική ενότητα λειτουργεί μόνο στις πιο σύγχρονες συσκευές και με γρήγορη σύνδεση στο διαδίκτυο, τότε αποκλείει ανθρώπους. Ένα υπεύθυνο κέντρο κατάρτισης οφείλει να αναρωτιέται: 

• Μπορεί κάποιος να το χρησιμοποιήσει σε ένα παλαιότερο smartphone; 

• Λειτουργεί και χωρίς σύνδεση, για όσους έχουν ασταθές διαδίκτυο; 

• Είναι η προστασία των προσωπικών δεδομένων αρκετά ισχυρή ώστε να προστατεύει τους χρήστες; 

Η πορεία που προτείνει το In-DigiT 

Το έργο In-DigiT στοχεύει να βοηθήσει τα κέντρα κατάρτισης να προχωρήσουν σε αλλαγές που είναι ταυτόχρονα ανθρωποκεντρικές και τεχνικά ουσιαστικές. Αξιοποιώντας τις 7 Ποιότητες, από τη δημοκρατικότητα έως τη λιτότητα, διασφαλίζουμε ότι τα ψηφιακά εργαλεία υπηρετούν τον εκπαιδευόμενο και όχι το αντίστροφο. 

Είστε έτοιμοι να κάνετε το επόμενο βήμα;

Ανακαλύψτε αν το κέντρο κατάρτισής σας είναι πραγματικά συμπεριληπτικό, κατεβάζοντας το Εγχερίδιο καλών πρακτικών ή δοκιμάζοντας το εργαλείο αυτοαξιολόγησης στον ιστότοπο του In-DigiT.